Her ikisi de ailelerine evlendiklerinin haberini vermişler ve sitemle karışık bir tebrik almışlardı. Özellikle Nezaket Hanım ve Huriye, bu mutlu günlerinde onlara haber vermeyip yanlarına çağırmamalarına çok bozulmuştu. İçlerinde buruk bir sızı vardı. “Keşke yanlarında olsaydık” diye içten içe düşünmeden edememişlerdi. Ama yine de herkes Yusuf ve Elif adına çok mutluydu. Onların gözlerindeki parıltı, dudaklarındaki gülümseme, bu kırgınlıkları gölgede bırakıyordu.
Nikah günlerinin üzerinden 1 ay geçmişti. Artık Elif 6 aylık bir gebeydi ve karnı iyice belirginleşmiş, hareketleri ağırlaşmıştı. Merdiven çıkarken daha çabuk yoruluyor, bazen de oturup nefeslenmek zorunda kalıyordu. Buna rağmen, içinde taşıdığı canın varlığını her hissettiğinde yüzüne sıcak bir gülümseme yayılıyor, elleri farkın
