Bedenim şokun etkisinden tamamen çıkınca karşılaştığım gece yarısı soğuğunun etkisinden, kucağında beni odaya taşıyan Savaş'ın gövdesiyle korundum. Dakikalardır yatağın içinde sessizliğin koynuna sinmişken gözlerim bir boşluğu izliyordu. Sırtım ona dönüktü ama odayı terk etmediğini biliyordum. Benden cevap beklediği birçok sorusu vardı, henüz hiçbirini üstelememişti. Artık onunla konuşmam gerektiğinin farkına vararak sessiz bir nefesle doğruldum. Ağırlığını yatağın kenarına belli belirsiz vermiş, ellerini yeni çıkmakta olan sakallarında gezdiriyorken toparlandığımı görünce hemen bütün dikkatini bana çevirdi. Sanki uzun zamandır benim konuşmamı bekliyor gibi dikkat kesilmişti. Bana acıdığı için olsa gerek, yüzündeki sinir harelerinin hiçbirini bana yansıtmamış, aksine beni sakinleştirmek iç
