Nefesim, aldığım her saniye boyunca canımı yakmaya devam ediyordu. Klausla anlamsız bir şekilde aramızda geçen bakışma gözlerimi ondan kaçırmama neden oldu. Kısık gözleri gözlerimi hedef alırken ne diyeceğimi bilemez halde sadece yutkunmakla yetinmiştim. Bakışları keskin ve sinirli bir şekilde yüzümün her hücresinde gezindi ve yumruk yaptığı her iki elini de masaya koydu.
''Sana bir soru sordum!'' diyerek tıslayışı yerimden hafif bir şekilde sıçramama ve yutkunmama neden oldu. Cevap veremeyeceğimi bildiği bir soruyu sorması çok saçmaydı. Çünkü yabancı birisi Giray'a olan bakışlarımı anlasa ona karşı bir şeyler hissettiğimi anlayabilirdi.
Ama insanlar duygularımı bırakın gözlerime bakmaya bile tenezzül etmiyorlardı. Görünmez bir yaratıkmışım ve bulunduğum ortama aykırı bir varlıkmışım gib
