KARANLIKTAKİ YABANCI ESARET

TANITIM Yıllar öncesinde dayanan mutluluğuma diyecek söz yoktu annem ve babamın gözde tek evladıydım. Sevilmek için çok nedenim vardı sonra kara bulutlar yavaş, yavaş üzerime çöktü bir daha da güneş yüzünü göstermez oldu. Hayatıma kara bulutların ilk dahil oluşu annemin işinde istediği mertebeye ulaşmasıyla başladı. Annemin işinde yoğun olmasından yuvasıyla benimle ilgilenmeye vakit bulamaz yetemez hale geldi. Evde tek başıma bırakılmayacak kadar küçük yaştaydım bu yüzden ev işleri hem benimle ilgilenecek yardımcı arayışına girmiş olmaları. Gelenleri ince eleyip sık dokudular sınava tabi olan başarıyla geçen gençten bir kız. Açıktan okuduğu okul masraflarını karşılamak için işe ihtiyacı olmasının yanı sıra kriterle uygun görülmüştü. Annemin kariyerinde başarı olmasıyla gururlanan babamın sonrasında iş temposu geç saatlere kadar sürmesinden isyan etmesine sebepti. Babam annemin kararından vazgeçiremediğinden evdeki tatsızlık alıp başını gitmişti. Kendini işe vermiş sürekli iş seyahatlerini bahane ederek eve nadir uğrardı. Annemin gözü yaşlı yollarını gözlediğini hatırlıyorum babamı sevdiği halde işine olan sevdasından vazgeçmemesi evdeki huzursuzluktu. Babamın eve dönüşünde ikisi bir araya gelmeleri bense bir başıma odama mahkum olmuş kavgalarına kulaklarımı tıkardım. O eski sevgi, mutlu dolu günlerimi arar oldum en çok benim yıprandığımı görmüyorlardı. Aklım ermese bile aralarındaki savaşa derinden sarsılıyordum…. Başlarda sabah erken saatlerde gelen akşam olunca beni aileme teslim ederek mesaisini bitiren Şermin. İkisi evde bulunmadığından onunla bir başıma bırakıldım gündüzleri evde dolanırken artık yatılı olarak evimizde kalmaya başlaması. Bir süre sonra babamın iş seyahatlerine ara vermesiyle çatırdayan bir ilişkinin sinyalinin çakması. İşte o zaman ayyuka çıkmaya hazırlanan bir, bir gün yüzüne gözler önüne serilen hakikat. Her şeyi tepe taklak etmeye yetti artı bile annemin geç geleceğini bildirdiği gün Şermin uyku saatim diye dile getirerek beni uyutma çabası içine girdi. Aksine o akşam uyumaya hiç niyetli değildim uyumuş numarası yaparak. Ondan kurtulma derdindeyim uyuduğumu sanarak yanımdan ayrıldı. Karanlıkta sessiz sedasız oyuncaklarımla oynamaya karar verdim bir süre sonra ayak seslerini duydum. Hemen yatağıma girip gözlerimi kapattım odamın içinde sessiz adımlar yanı başımda bitti. Uyuduğuma emin olmak istercesine kontrol edilmem anlamsızdı uyuduğuma emin olunduğunda geri sessizce odadan çıktı. Yatağımda doğruldum gittiğini anladığım an kaldığım yerden oyuncaklarımla oynayacaktım. Kapımın önünden gelen sesler dikkatimi çekti o yaşlarda kavrayamadım odanım önünden ayak seslerinin uzaklaşmasını fırsat bilip merakıma yenik düştüm. Kapıyı sessizce açtım her yer zifiri karanlık parmak ucumla iki adım ötedeki annemle babamın kaldığı odanın. Aralıklı kapısından başımı hafifçe içeri çevirdim gördüklerimle afalladım neler olduğunu algılayamadım. Bir süre olduğum yerde dikilmiş içeri gözetliyor bir yandan yakalanma korkusu içimi kapladı. Benliğimi fark etmesinler diye geldiğim gibi odama gittim kapımı sessizce kapattım. Zihnimi meşgul eden şeyi anlayamazken şimdi gayet iyi biliyorum. Meğer annem ile babamın aralarındaki soğukluğu fırsata çeviren Şermin karısı babamı kendine bağlamamış. Sığdıramadığım mutlu mesut anılarıma yenilerine her zaman yer açacağım günler gelecek diye beklerken. Annemin ansızın eve gelişi ile ifşa olmaları kaderin bütün ağlarını örmüştü annemin isyan acı dolu feryadı koptu. Babam denecek adam kendini üste çıkarıp hakkıyım demeye getirdiği sözleri halen kulağımda çınlıyor. Annem her kadın gibi ihaneti kaldıramadı gecenin bir vakti kavga gürültü esnasında eşyalarını toplamış beni kaptığı gibi babama rağmen evden ayrıldık. Direksiyonun başına geçmiş annemin gözündeki yaşı dindirmeye ne de cama değen yağmura silecekler yetişemedi. Ecel kader ağlarıyla benden koparıp aldı. Geçirdiğimiz trafik kazasında ön tarafı perte çıkan arabanın arka kısımdan şans eseri ufak sıyrıkla yaşama tutundum. Keşke ecel benimde kapımı çalsaymış o günden sonra hayatım kabusa döndü. Kenan bey annemin ölümü ile sarsılmış gibi ele güne yasını tuttu kimseye ihanetinden annemi evi terk ettiğini. Onun yüzünden kazaya sebep olduğunu belli etmedi benimde tek kelime etmemem için baskı kurdu. Annemin ölümün ardından utanmadan ilişkisini sürdürmeye devam etti. Hemen nikahı basamazdı yoksa ele güne karşı ne cevap verecekti? Annemi toprağa vereli 1. Senesine yaklaşırken babamı elde tutmanın yolu Şermin cadının hamile olmasıyla işleri değiştirdi. Benim annesizlikten boynumu büktüğümü desteği esirgemen onu anne olarak benimsediğim ortaya attığı yalan ile düğün dernek kurulmuş. Şermin karısına yıldırım nikahını bastı düğünden 1 ay sonra hamile diye haber salarken erken doğum yaptı diye yalanlarını sıralamaya devam etti. Nilay ‘ın doğumu ile evde fazlalıktım babamın gözünde hiçbir değerim kalmazken Şermin babama karşı beni dolduruşa geçti. O da yetmedi ikinci kez hamile kaldı bu sefer Eser dünyaya geldi. Enlerin her şeyi biricik kızı Nilay ve oğlu Eser ‘in ayaklarının altına sererken benim beslemeye dönüşmem demekti. Aramızda uçurumlar oluşmuş birbirimizden kopma raddesine gelmiştik ama gidecek yerim ne de çalacak kapım yoktu. Karın tokluğuna evde sığınmacı gibiyim en azından liseyi bitirmeme izin çıkmış. Oysa hayallerime ulaşmak için çok çalıştım lakin Kenan beyimiz önüme duvar örmüş haberim yok bir sene sonra üniversite sonucu tesadüfen elime ulaştı. Güzel sanatlar fakültesini kazanmışım ama gitmemem için elinden geleni yapmış tekrar sınava girmek istedim. Şermin annemin izinden sürüklendiğimden dem vururken asıl amacı evde kalıp ona hizmetçilik etmemi istiyor. Kenan bey karısının ağzına bakarak hayallerimin peşinden gitmeme karşı çıktı çizdiğim koleksiyonlarımı kalemlerimi hepsini parçalara ayırıp yaktı. O günden sonra karar verdim hiç kimse duvarlar örmesine izin vermeyecek kayadan da inşa etseler ördükleri duvarı yıkıp engelleri aşacağıma ant içtim. Yavaştan plan yapmaya başladım ilk önceliğim para kazanmalıyım biriktirdiğim harçlıklarım ayrı bir eve çıkmaya yetmez. Üniversiteyi kazanmak ayrı bir eve geçmem için para kazanmam gerekli bu planımı da sezdirmeden yapmalıyım. Bütün iş dallarını değerlendirmeye aldım gündüzleri elimi kolumu sallayarak işe gidiyorum diyemem. Geceleri çalışmak nasıl hangi dalda iş bulacağımı bilemeden arayışlarımı sürdürüyorum. Sonunda bir cesaret başlangıç yaptım herkes uykuya daldığında evden gizlice kaçıyor sabahın ilk ışıklarında kimseye sezdirmeden eve giriyordum. Odam giriş katında bulunması ön ve arka iki cephen oluşmasından genellikle arka cephenin penceresinden girip çıkmayı tercih ediyorum. Arka cephesi kuytu köşe bir yer evden kaçmamı kolaylaştırıyor şuan tek derdim yakayı ele vermemek. “ aah… “ Çimdiklediği kolumu ovaladım “ kız Allah seni kahretmesin “ “ dalmışım ne var bunda? “ “ bir de dil pabuç kadar daha ne olsun ben gelmesem güzelim kek nerede ise yanacaktı “ “ off.. yanacaksa yansın “ “ aaa… şuna bak kız sen beni delirtecek misin? Ne demek yanarsa yansın Allah ‘ım ne günah işledim de seni başıma sardı bilmem ki? “ “ hmm.. ne günah işlediğini unuttun sanırım hatırlatmamı ister misin? “ “ kapa çeneni koparmayım o dilini “ “ neden? Tabi kekin yanmasından daha gerçekler acı veriyor değil mi? “ “ Sahra elimden kalacaksın kapa çeneni “ “ ben ne kadar susarsam susayım gerçekleri yaşanmışları değiştiremezsiniz “ “ Sahraaa “ Dişlerinin arasından adımı tısladı küçük yaşlarda ondan çekinir korkardım. Şimdi sırf babam dediğim adamla yüz yüze gelmemek için onunla iyi geçiniyor muş gibi yapıyorum……..