ARAS
Sabahın ilk ışıkları kendini gösterene dek bahçesinde çalıların arasında bekledim. Ondan uzak durmaya karar versem bile gidemiyorum gölge gibi peşinde uzaktan izlemekten başka elimden bir şey gelmiyor. Şirkete gideceği sırada evden ayrılmış onu beklediğim yerde etrafına baktı. Beni görememeyi umut ettiğinden emin olmak istedi sonra otobüse binerek gözden kayboldu bilmiyor ki peşindeyim. Şirketten içeri girdiğinde derin nefes aldım bundan sonrası Pars ‘ın güvenlik çemberine giriyor. Onu korumak boynumun borcu benim yüzümden başı belaya girdi canımdan öte canı yanmasın diye ömrümün sonuna kadar uzaktan da olsa koruyacağım….. Mekana döndüğümde Pars yolumu beklemiş gelişimle mahzene kapatılan tutsaklardan hesap sorma vaktiydi. Kendi yöntemlerimize dayalı hepsinin ifadesini aldık en sona
