SAHRA
Belimden kavrayıp nereye gittiğimi bilmeden iki adımla sırtım duvarla bütünleşti. Afallamış kalbim ağzımda atarken dudaklarıma kapanan sıcaklık ellerim bedenlerin arasında sıkışıp kaldı. Kendimden uzaklaştırmak için direndim ağırlığını bastırdıkça bastırdı. Bulunduğumuz yöne doğru birkaç koşar adım sesleri yaklaştıkça burnuma dolan keskin tanıdık koku yok artık hayır bu adam Aras olamaz. Gitmemiş miydi? Ne olur Allah ‘ım dudaklarımı mühürleyen adam Aras olmadığının işaretini ver. O yada değil ne fark edecek? Korkudan keçileri kaçırdın. Ayak sesleri uzaklaşırken dudağımdaki baskı azaldı
“ ne o küçük kız yine yolunu mu kaybettin? “
Kesik nefesinin ardında beni tanıdığını belli eden sözleri
“ ne? “
Umarım Lora olduğumu anlamaz
“ boş ver araban burada şimdi uzaklaş “
Başımı iki ya
