Göğüs kafesimin sarıp sarmaladığı bu kalbi muhafaza edemiyorsam, yaşamak benim hakkım mıdır? Bu kadar değerli bir organa sahip olamamak beni her geçen gün yaralıyor ve yıpratıyordu. Bana ait olmadığını bilmek, etrafımdaki insanlara gösterdiğim sevgiyi sanki sahte görmek gibiydi. Onları ben mi seviyordum yoksa bana ait olmayan bu kalp mi? Sanırım hayatım boyunca kabullenemeyeceğim, lakin beni delicesine kabullenmiş olan şeylerden biri de kalbimdi.
Gürültüyle çarpmaya başladığında, gözlerimi irice açarak Arda’ya baktım. O kadar yersiz zamanlarda karşıma çıkıyordu ki tam unutmuşken sanki varlığını gözüme sokmak istiyordu.
“Ne yapıyorsun burada? Mesaj falan atamadın mı da buraya kadar geldin?” Diyerek ters bir ifadeyle yüzüne baktım. Ardından ise kolumu avuçlarının arasından sertçe çektim. T
