Akşam geceye uğurlanmaya çalışırken bizim şarkılarımız daha büyük bir heyecanla oradan oraya savruluyordu .Mikrofonun başında Tılsım yoktu bu kez .
Savaş ve ben her zamanki gibi seslerimizle şölen yaratırken; Beyza ve Vira ellerindeki aletlerle hünerlerini gösteriyorlardı .
Çok kısa bir zaman geçmesine rağmen yeteneklerimiz olduğunu keşfetmiştik.
Kararan sahnenin ortasına eklenen minicik ışık altında parlayan bir ben vardım. Her kelimem en başta kendi kulaklarımı büyülüyordu .
Sesimin çıkmadığı zamanları hatırladım bir an …
Tek bir sese bile muhtaç olduğum zamanlar gözümün önüne yığıldı .
En çok kendi sesini merak ediyordum bir zamanlar .
Şimdi en büyük özgürlük yanıbaşımdaydı.
Şarkıma başlamadan önce Tılsım ve Koray’a baktım .Tam olarak bir kalp görüyordum karşımda ;tamamıyla ba
