Beyza yanımıza döndüğünde suratına eklenen beyazlığı ; içine gömüldüğü sessizliğiyle yabancı biriydi .Ne ben ne de diğerleri ona bunun sebebini sormaya cesaret edememiştik .
Günlerce onu aramış bulamayınca da çaresizce geleceği günü beklemiştik .
Her gün olduğu gibi ; gecenin karanlığına sığınıp yaşadıklarımızı gözden geçirmeye koyuldum .
Hepsi ayrı ayrı yaşanılması zor bir anı iken ; her an her dakika daha beteri bizi buluyordu .
Dönmüştük , yaşıyorduk ; hem de üstelik ölümsüzdük .
Bunların hepsi gücümüze güç katmalı , bizi daha da umutlandırmalıydı aslında .
Ama Fatih ve Melisa’nın nerede ne şekilde olduğu bir türlü aklımdan çıkmıyordu .
Acaba onları kurtarabilir miyiz diye düşünmeden edemiyordum .
Yılların çaresizliğinde savrulurken en büyük düşmanım Fatihti oysaki ; Araz’dan bi
