Heyecanım annemin gözlerinde gördüklerimle yavaşça duruldu. Biraz düşününce ona hak veriyordum. Biricik sevdiği değil miydi sonuçta? Şayet Yekta ile aramdaki bağ böylesine olmasaydı, belki de annemi hiç anlayamayacaktım çünkü eskiye nazaran daha anlayışlı yaklaşıyordum ona. Halbu ki evvelinde ona karşı bu konularda çok tepkili yaklaşırdım.
Ece’ye döndüğümde ise telefonuyla uğraşıyordu. Tekrar önüme döndüm. Ben onlardan bambaşka bir alemdeydim o an. Aynı yerde ama farklı dünyalarda gibiydik. Sonunda Yekta’nın evine geldiğimizde durulan heyecanım yeniden şahlanmıştı sanki.
Yanaklarımın yanmaya başladığını hissetmiştim. Araba büyük bahçeye giriş yaptı ve evin kapısına çıkan merdivenlerin önünde durdu. Araba durduğunda inip yavaşça Yektaların evine doğru yürüdük. Kapının önüne geldiğimizde,
