Zaman ne kadar da hızlı geçiyordu. Sanki günler saatlere, saatler de dakikalara dönüşmüş gibiydi. Her gün bir şey yaşıyordun ve ertesi güne geçtiğinde düne dair yaşadıkların aklını dolduracak kadar uzun kalamıyordu. Oysa neler yaşamıştım ben. Tek bir ömre yeter miydi, yetiyordu. Yazsam tonlarca sayfaya sığmazdı ama. Üstelik yaşanılan zorluklar, omuzlarda hissedilen yükler öyle kolay da anlatılamıyordu.
Makyajımı da bitirdikten sonra hazırdım ama aynada kendime bakmaya dalmıştım. Gözlerimin içinde gördüğüm ben, ne kadar da değişmişti. Tanıyamakta zorluk çekiyordum. Tüm yaşadıklarım… Neden bir anda aklıma doluştuklarına da anlam veremiyordum aslında.
Sonra düşününce fark ediyordum. Eksik hissetmek zordu. Sana hayat olmuş ilk insanın da varlığını istiyordun yanında, en mutlu anlarında ya d
