BÖLÜME BAŞLADIĞINIZ SAATİ BURAYA BIRAKIN LÜTFEN :)
Azur pediatrik müşahede odasına alınmış , Mehir camın ardından oğlunun uyuyuşunu nemli gözlerle seyrediyordu. Ağzını bıçak açmayan Acar ise onun yanında dikiliyor , Soysalan kadınları ise birer birer koltuğa oturmuş kimseden çıt çıkmıyordu.
Elinde kahve tepsisiyle Olcay çıkagelmişti. Büyük hanımlara birer tane ikram etmiş , Mehir'in diğer tarafında durmuştu.
"Sana kuşburnu yaptırdım." Tepside farklı duran tek içecekti bu. Mehir kuşburnunu severdi.
"Midem almaz Olcay , sağol." Olcay Mehir'in koluna girdi.
"Biraz oturalım , tüm gece ayakta mı dikileceksin ?" Mehir'in pınarlarına batan yaşlar iri birer damla halinde düşmüştü yanaklarına.
"Hiç hareket etmiyor Olcay."
Mehir'in yürek parçalayan sesi Nebibe Hanım'ı içli içli ağlatmış
