İpek'ten
İlayda koşar gibi Aziz'e giderken haline hafif gülümsedim. Deli gibi seviyordu. Hem Aziz gibi seven erkek de zor bulunurdu. Ben bu güne kadar mesleğimden başka kimseye aşık olmamıştım. Fakat şimdi kedi köpek gibi didiştiğim Yunus kütüğüne aşık olmuştum.
Beni tanıyanlara sorsan İpek ve Yunus yan yana bile gelmez derlerdi. Yakışıklı çehresine dediğim bir şey yoktu. Her kadının istediği bir vücuda sahipti. Ben hep Aziz gibi kibar, nazik bir adama aşık olurum derdim. Şu an kendime inanması zor geliyordu.
Benim kaderim de buymuş yanlız ölmekti demek.
Kendi kendime düşünürken kapı vuruldu. Kapı zili hâlâ bozuktu. Kapıyı açıp gelenlere baktım.
Dayım, Yunus. Buraya kadar tamamdı da. Dedemin ortağının oğlu Hakan bey ne alakaydı benim evimde.
" İpek kızım kapıda kaldık."
" Pardo
