İpek'ten
İlayda gerçekleri öğreneli üç gün oluyordu. Yaklaşık bir aydır kütükle doğru düzgün konuşmuyordum. Bana verecek bir gönlü olmadığını sözle değil görselle kanıtlamıştı. Bir türlü ev arayışına bile giremiyordum. Bu aileye o kadar alışmıştım ki. Neyi kandırıyorsam Yunus'u uzaktan görmek bile kalbime iyi geliyordu. Adamın her yaptığına, söylediğine sinir olurken nasıl aşık olunurdu. Bir türlü kendimi anlamıyordum.
Ben sevilmemeye alışıktım. Ancak Yunus'un dedikleri içime oturmuştu. Kim beni sevmiş kim sevmemiş hiç düşündüğüm olmamıştı. Yirmi sekiz yıllık hayatımda hiç böyle hissettiğimi hatırlamıyordum. Ailemden dolayı çok arkadaşım olmamıştı. Şöförün yanında bir de korumam olurdu. Dedem de bana olan sevgisini böyle gösterirdi. Dedem sevgili ve aşk olaylarına karşı bir adamdı. Ben
