KAÇALIM MI?
Eylül'den... Ellerim kucağımda yüreğim parmaklarımın arasından usulca kafasını çıkarmış yanımdaki adamı seyrediyordu. Kolunu koluma yaslamış, parmakları elimin yüzeyine temaslıydı. Aslında temas yok denilecek kadar azdı hatta biri gözlerini kısıp dikkatlice baksa bile zar zor ayırt edebilirmiş gibiydi. Ama sıcaklığı... Sıcaklığı o kadar canlıydı ki derimin altına sızıp ince damarlarda gezintiye çıkıyormuş gibi yakıyordu. Şaka gibi ama bizi bu hale yine ben getirmiştim. Öylesine kolumu kaldırıp siyah plastik yere koymuştum ki oda sanki bu anı bekliyormuşcasına kolunu hemen yasladığım yere koymuştu. Açıkçası -refleks olarak- ilk baş kolumu hızla çekmek istemiştim ama sonradan bunun ona kötü hissettireceğini anlayınca da çekememiştim. Ve tek yanan yer ellerim de değildi. Tam filme oda
- Yazar
