UYGULAMA
Nisan'a "Siyah ceketimi gördün mü?" diye sordum. Telefonundan kafasını kaldırıp küs olduğunu belli eden bir tavırla, "Nasıl siyah? Kalbin kadar kömürümsü mü? Yoksam vicdanın kadar karanlık olanı mı?" "Boş ver buldum ceketimi." Bana bu kadar sinirli olmasının sebebi bir kaç saat önce gelen babaannemin bana söylediği işleri yaptırdığım içindi. Abla olmanın avantajlarından yararlanıyordum. Dizime kadar gelen kalın siyah ceketimi üzerime geçirip balkona çıktım. Hava güneşliydi ama üşütecek kadarda rüzgarlıydı da. Kafamı kaldırıp eskiden cam gibi olan gökyüzünün şu an tozlanmış bir yüzey gibi gösteren bulutların şekillerini inceledim. Güneş ışığının arasından sızacak kadar siliklerdi. Yere serdiğim küçük mindelin üzerine oturup telefonumu çıkardım. Bu sefer çok mesaj birikmemişti. 7 HECEL
- Yazar
