Sedef’i elbette kendime ait kılmak istiyordum. Ama Tan’ı onun kadınlığını yalarken gördüğümde, ona olan arzumdan başka bir şey düşünememiştim. Bir süredir de sürekli yapmak istediğim onun içine girebilmekti. Sıkı kadınlığına girdiğimde onu çok özlediğimi anladım. “Seni istiyorum.” dediğinde o güzel dudaklarından bunu duyduğumda, Tan’ın varlığı bile önemsiz geldi. Tek ihtiyacım, tek isteğim oydu. Ona olan özlemim, arzum çok fazlaydı. Yaşadığımız ve paylaştığımız deneyim elbette ahlaki değildi, yozlaşmış bir gerçeklikten başka bir şey değildi hatta ama Sedef’ten uzak kalmaktansa, onu Tan’la paylaşma düşüncesini kabul edilebilir olduğunu düşündüm. Dahası kabul etmek zorunda hissettim. Dönüpte gidemedim. Bunu yapmaya hazır değildim. Onu bu kadar arzularken hele, hiç bırakabileceğimi sanmıyordu
