Üstünden atlayarak geçtiğim bir yara var. Herkesin olduğu gibi…
Kimseye anlatmadığım ve anlatmayı da aklıma getirmediğim bir yaradan bahsediyorum. Bastırılan yoğun bir duyguyu anımsatıyor. Nereden incecik bir kan sızdıracağını kestirmek mümkün değil.
Bugün o yarayı açacağım kişi Metehan olacak. Ondan başka kime anlatırsam anlatayım tam olarak anlaşılamayacağımın da farkına varacağım. Tüm bunları hissediyorum ve ben bir şeyi hissettiğimde onun başıma gelmesiyle sınanan bir genç kadınım. Belki de eski çağlardan birinde yaşamalıydım. Türlü kehanetlerde bulunan, saraylara girip çıkan birisi olurdum. Sonra yine dans ederdik. Ne sanıyordunuz ki? Dans etmeden durabileceğimizi falan mı? İmkânsız olanı rafa kaldırarak, zihnime üşüşen uçarı görüntüleri yok ediyorum. Her şeyin yolunda olduğunu yirm
