Geceyi uykusuz gözlerle kapatacağımdan çok emindim. Metehan da bir şeyleri hissetmiş gibi eve gelmemişti zaten. Aradan neredeyse iki buçuk saat geçtiğini fark ettiğimde, bu işe tam olarak nasıl bir çözüm bulacağımı düşünmekten beynimi akıtmak üzereydim. Metehan’ın odasında akmış bir beyin görmesini asla istemediğim için gözlerimi kapatıp onun kokusundan nasibini almış yastığa sarıldım. İki bacağımın arasına sıkıştırdığım pikeyle uyku pozisyonuna geçtiğimi ilan ediyordum. Fakat çözülmemiş bir problemin uykumu çok sağlıklı kılmayacağının da bilincindeydim.
Sabah erkenden uyanmak için kendimi şartladım. Daldığım huzursuz uykuda bile geç kalmamam gerektiğini, bir şeyleri yoluna koymak için ekibin başındakilerle konuşacağımı düşündüm. Odada yalnızca gece lambası yanıyordu. Loş bir rengin yayıl
