" Dur.. " dedim nefes nefese dudaklarımızı birbirinden ayırırken, ıslak dudakları hala benim dudaklarıma değiyor ve belimdeki elleri kendiyle bir bütün yapmak istermiş gibi kendine bastırıyordu bedenimi.. Eski ben olsa, şimdi suratına tokatı yapıştırmıştı.. Ama büyüsüne kapılıyordum, beni nereye yönlendirirse o yöne doğru esiyordum..
" Canını mı yaktım.. " diye fısıldadığında, ses tonu boğuk çıkıyor, gözleri gözlerime buğulu bakıyordu..
" Hayır, ama ben.. Ben çok utanıyorum.. "
Yeniden eğildi ve dudaklarımı sesli bir şekilde öptü uzun uzun.. Çıkarttığı sesler kasıklarımı sızlatıyordu ve daha önce tatmadığım duyguların içine çekiyordu beni..
" Öpüşmemiz, utanmanı gerektirecek en küçük yakınlığımız bile değil Ezel.. Evlendiğimizde, sana yapacaklarımdan sonra asıl utanmak neymiş göreceks
