Bugün 21 mayıs salı..
Nişan tepsilerimin gelmesinin üzerinden, bir hafta geçmişti.. Artık hayatım yavaş yavaş düzene giriyor gibiydi.. Evde hır gür bitmişti.. Babam bile bir şey yaparken, benimde fikrimi sorar olmuştu.. Alışık olmadığım bu durumlar bocalamama sebep olurken, bir yandan da Alparslanın yan etkileri olduğunun farkındaydım..
Bu arada aramız iyiye gidiyordu, hiç değilse artık kavga etmeden konuşabiliyorduk.. Daha doğrusu mesajlaşıyorduk.. Alparslan bana bir cep telefonu almıştı tepsilerin gelişinin ertesi günü.. İstediğinde bana ulaşabilmek ve benimle daha çok konuşabilmek için gerekliymiş, öyle söyledi..
İyide olmuştu hani.. Evleneceğim adamı daha yakından tanımam gerektiği gerçeği, artık daha çok yatıyordu kafama.. Ve anlıyordum ki, bunca zaman hep ben başkaları için çaba
