Elis salonda oturmuş Vuslat'ın gelmesini bekliyordu. Kahvaltı hazırdı ve yemek masasında oturan Arkun ve Derya lafa dalmış konuşuyorlardı.
Kapının açılması ile Elis başını çevirip bakmıştı. Vuslat kucağında bir kız çocuğu ile girmiş, Elis ise şaşkınlıkla ikisine bakıyordu.
" Küçük bir misafirimiz var." dedi Vusalt tatlı bir sesle.
Ürkek bakışlı küçük kız Elis'i süzdü. Aynı şekil Elis'de onu süzmüştü. Yanına geldiklerinde genç kız , minik elleri tuttu. Buz gibi olmuştu.
" Merhaba, ben Elis. Senin ismin ne nedir?"
" Yeşim." demişti utangaç edayla.
Gözleri gibi ismi de güzeldi. Gülümseyerek kızın sarı saçlarını okşadı.
" Anlatacağım sana ama önce kızın karnını doyuralım, kaybolmuş ormanda buldum." fısıltı ile kulağına söylemişti Vusalt.
Elis, onları ayakta tutmak istemedi , kış bahçe
