Elis ve Vuslat, emniyetten sonra hastaneye gitmişlerdi. Sancak'ın odasına girdiklerinde içerisi meslek arkadaşlarıyla doluydu. Sancak kan çanağı olmuş gözleri ile ikisine gülümsemeye çalışarak baktı.
" Abi biz gidelim artık. Bir şeye ihtiyacın olursa çekinme ara, iki dakikada buradayız."
" Eyvallah kardeşim sağolasın." diyerek arkadaşarını uğurlamıştı.
Vuslat, Elis ile birlite iki kişilik kahverengi deri koltuğa oturdulaf. Masaya sığmayan çiçek saksıları artık yerlere sırasıyla dizilmişti.
" Sevenin çokmuş ihtiyar."
" Eksik olmasınlar, iyi dostlar edindim diyelim."
Elis, ellerini dizlerine koydu ve dedektife samimiyet ile tebessüm etti.
" Geçmiş olsun Sancak bey, korkuttunuz bizi gerçekten."
Adam minnetle başını salladı ve teşekkür dileklerini ikisine de söylemişti.
" Selen
