Gülbin,
Kocamın içi rahat etsin diye güle oynaya işe uğurlamıştım ama Zozan teyze ve emrine amade hizmetkarları ile baş başa kalmak biraz da olsa içimi ürpertiyordu.
Kendime, bana fiziksel bir zarar veremeyeceğini hatırlatıp güçlü gözükmeye çalışarak kocamın ardından avluya döndüm.
Zozan teyze onu hep gördüğüm baş köşedeki sedire kurulmuş, oturuyordu.
Acaba hiç muhatap olmadan odaya mı çıksam yoksa normal aileler gibi gidip yanında mı otursam karar veremezken güçlü çıkan sesi ile konuştu.
“Şöyle yanıma gel hele Gülbin.”
Demin kocamı nerede bekleyeyim kararsızlığı çekerken şimdi kayınvalidem beni yanına çağırdığı halde odaya kaçıp saklanmayı daha çok istiyordum.
Korkunun ecele faydası olmadığını, Zozan teyze ile önünde sonunda kozlarımızı paylaşma vaktinin geleceğini bildiğim için, i
