Gülbin,
Kendimin bile beklemediği kelimeler dilimden döküldüğünde yüzüme şaşkınlıkla baktı.
Gözlerinde sakinleştirici iğnenin donukluğu olsa da beni açıkça anlayacak kadar zihni yerindeydi.
Kısa bir müddet birbirimizin yüzüne bakıp sessiz kaldıktan sonra ne düşündüğünü anlamama izin bile vermeden yatağına uzanıp bana arkasını dönerek gözerini kapadı.
Onunla konuşmamın mümkün olmadığını anlayarak odadan çıktım. Kocamın komutan diye hitap ettiği adam kapıda beklemeye devam ediyordu.
Anlık bir kararla adımlarımı duraksatıp konuştum.
"Zozan teyze ile tartışmamızdan Arhat ağanın haberi olmasın lütfen."
Bence çok basit bir istekti ama adam anında geri çevirdi.
"Bu mümkün değil yenge. Zaten Arhat ağa kameralardan kendisi görmüş de olabilir. Gizleme ihtimalimiz yok."
Onca öfkeli suratına
