Arhat,
Akşam yemeğine inmeyen annem sabah kahvaltısına da gelmeyeceği haberini gönderdiğinde benden kaçtığını tahmin ettim.
Onu göndermemden korkuyordu ve haklıydı, gönderecektim.
Durduk yere karıma saldırıyor, hatta kucağında kızımın olmasını bile umursamıyorsa ya öfkeden gözü dönmüş demekti yada akli dengesini bütün bütün kaybeder olmuştu.
İki ihtimalde de annemle karımı aynı çatı altında tutmaya devam etmek asla kabul edilecek bir şey değildi.
Her ne kadar karım, aralarının bu şeklide düzelmeyeceğini, annemi konaktan göndermemi istemediğini söyleyip dursa da göz göre göre şiddet görmesine, hatta belki hayatının tehlikeye girmesine asla izin veremezdim.
Bir süre buralardan uzak kalması şarttı annemin.
Azad'ı arayıp Cansu yengeyle konuşup konuşmadığını sorduğumda yine yuvarlamalı
