Karanlıktan gelen kişi yaklaştıkça yüzünün keskinliği belirmeye başlamıştı. Gözlerimi kısar şekilde baktım ve odaklanmaya çalıştım. Bu kişinin Şiar olduğunu fark ettim.
"- Şiar, sen misin? " dedim şaşkınlığımı gizleyemeden.
Şiar ;
"- Evet benim avukat hanım " dedi. Yüzünün donukluğu beni ürkütmüştü. Herhangi bir mimik göstermeden soğuk kanlı bir şekilde ellerimin iplerini çözmeye başladı.
Bileklerim uyumuş , parmaklarımı oynatmakta zorluk çekiyordum. Karıncalanma çoğaldı ve kollarıma dogru karıncalanma çıkmaya başladı.
"- Bu yaptığınızın suç olduğunun farkındasınız değil mi Şiar ? "
Şiar ;
"- Evet suç, ama siz bizi şikayet etmeyeceksiniz " dedi kendinden emin bir şekilde. Donuk bakışlarıyla karşımda ayakta duruyor , ellerini bana uzatmış ve ayağa kaldırmak için yardım etmek iç
