Mekana doğru dikkatli bir şekilde arkama bakmadan yürüdüm. Arkamda Adar ve Elif'in sesleri geliyordu ama konuşulanları duyamıyordum. Çokta umrumda değildi. Ben buralı değildim bu durumu Adar'ın düşünmesine karar verdim. Bu insanlarla uğraşmak gibi bir niyetim yoktu. Ne düşündükleri, ne yaptıkları, ne dedikleri umrumda bile değildi. Günü gelince arkama bile bakmadan def olup gidecektim. Ama içimde büyük bir huzursuzluk belirdi, neden olduğunu çözebilmiş değildim. Hiç bir şey yapmak istemiyor, evimde yatağımdan çıkmak istemiyordum. Kısa süre benim burada ne işim var sorgulamasından sonra,
eğlence için bir konağın içine girdim. Konak o kadar büyüktü ki sanki Mardin'i içinde barındırıyor gibiydi. Tahminimce iki katlıydı tabi daha fazlada olabilirdi. Avlusu baya geniş avluya bakan balkonlarda
