Kafamın içinde bir çok düşünce dolanıyor nasıl tepki vereceğimi bilemez halde Şiar'ın suratına boş boş bakıyordum.
Şiar ;
"- Hadi seni evine bırakayım , hava da aydınlandı zaten " dedi ve kapıya doğru yöneldi. Arkasından emir almış robot gibi gidiyordum. Eline telefonu alarak " geliyorum bekleyin " dedi. Hızlıca bir odaya girdi , üstüne bir mont aldı şu an kalbimin hızlı atmasından mı yoksa kanın beynime sıçramasından mı bilmediğim bir sevepten ötürü havanın soğukluğunu hissetmiyordum. Oysa ki Mardin bu vakitler çok soğuk oluyordu. Kapıları kontrol etti ve yanıma yaklaşarak ;
"- İyi misiniz avukat hanım , renginiz soluk duruyor , hastaneye götürebilirim sizi " dedi yüzü yüzüme çok yakın duruyordu.
"- Sıkıntı yok , sizin bana yaptıklarınızı daha atlatamadım galiba " diyerek işin içi
