"- Hadi gel içeriye ayakta kalma " dedim ve sohbete davet ettim.
Ruzerin ;
"- Teşekkür ederim ben rahatsızlık vermeyim , akşama bize çaya gelir misiniz ? Mehtap'ı da kap gel " dedi gülümseyerek.
"- Mehtap'a söyleyim eğer müsait olursak neden olmasın " diyerek bir açık kapı bırakmış olmayı diledim. Ruzerin Bekir'e selam verip bürodan ayrıldı. Bekir'e döndüğümde anlamlı bir şekilde uzunca baktı.
Bekir;
"- Biliyor musun , ünıversitede ben senden vazgeçmiştim. Öyle bir vezgeçişti ki , insan bir karşılık bulamadığında vazgeçermiş , sevse bile vazgeçebiliyormuş. Çok çabalamıştım senin için, ilişkimiz için, sanki sen olmadan hayatım olmayacakmış gibi, en son kendimden vazgeçmemek adına senden vazgeçmiştim. O yıllardan belliydi bir şeyler sakladığın , fakat ben hep sana destek olmak amac
