Mehtap ile hastaneden çıkış hazırlıklarını son hızla yapıyorduk. Gece boyu gözüme uyku girmedi. Kızın bakışları gözümün önünden asla gitmiyordu. Ya bir şeyler biliyordu. Yada benimle bir problemi vardı.
Artık sıkılmaya başlamıştım bir an önce şu olaylar bitsin ve sağ sağlim buradan ayrılmak istiyordum. Buranın havası, suyu, insanları, kültürleri bize uymuyordu. O insanlarla anlaşabileceğimi buraya gelirken düşünmemiştim , hâlâ da düşünmüyordum.Sadece buradaki insanlara ayak uydurmaya onlarla geçinmeye çalışıyordum.
Elimdeki pijama takımlarını Mehtap'ın getirdiği omuz askılı valizden bir tık küçük çantaya yerleştirmiyor resmen içine tıkıyordum. Artık sinirlerime hakim olmakta zorlanmaya başlamıştım. Göz yaşlarıma hakim olamıyordum kendi kendine yanaklarımdan süzülüp akıyor , o insanları
