(Yağız'dan)
Arabayla eve dönüş yolunda, konuşulan son muhabbetten dolayı İlay'ın bakışları durgunlaşmıştı.
Yani bu düşünceli halinin babasının öldükten sonra başına gelenlerden dolayı olduğunu düşünen bendim.
Herhangi bir dayanağı olmayan çıkarımım hak verilir derecede mantıklıydı.
O an da yüzüne bakmıştım aslında. Şimdiki halinden daha vakur karşılamıştı.
Yavaş yavaş aşmasını bekliyordum bu durumu.
Kırmızı ışık çatınca, rahat 7 dakika bize gidiş yolu yoktu. Direksiyona bileğimi dayayarak hafifçe yönümü çevirdim İlay'a. Ona baktığımı fark edince, durgun ifadesini bir anda değiştirip tebessüm etti.
Bana da bulaşan gülümsemesiyle elimi uzatarak yanağına sürttüm parmaklarımı.
-Yorgun musun?
-Biraz.
Dedi kısaca. Ardından elimi iki eliyle tutarak avuç içime öpücük kondurdu.
