-Dövdüğüm kişi... Gamze'nin görüştüğü çocuk.
-Ama...
Ağzım şok içerisinde açılırken kurduğum cümle yarıda kaldı.
Hayretimi nasıl dile getirebilirdim, bilmiyordum. Zaten yeterince anlaşılıyor olmalıydı yüzümden.
-... demiştin ki-
-Biliyorum, biliyorum evet!
-Erkek kardeşim gibi görüyorum, dedin.
Bu işe bir miktar dahil olmuş olabilirdim. Ama sonucun bu noktaya geleceğini asla bilemezdim!
Geçen haftalarda Gamze'nin gözyaşları içerisinde kapımı çaldığı gün gerçekleşmişti her şey.
-Dedim, hala öyle düşünüyorum. Bana ne oluyor... Ne oluyor, bilmiyorum. Sinirlerim bozuk.
Yutkundum.
Demek hala kardeşi gibi görüyordu. Hem de kız değil, erkek.
İç çekerek gözlerimi kaçırdım Kuvars ailesinin genel tavrını uygulayıp. Yıldırım bir sorun olduğunu fark etti.
-Ne? Ne oluyor be?
-
