O değildi, yerde kanlar içinde yatan kız Nil değildi. Renan sinir boşaması ile Selo'nun yanına güç bela ilerledi. Ayakta duracak gücü yoktu. Selo'ya tutunup derinden bir isyan çığlığı attı.
"Dayı" dedi Selo ağlamaya hazır ses tonuyla.
"Renan. " Sinan beyin sesiyle doğrulup yüzünü sildi."Kızım" dedi ağlarken ve hala Elçin'e tutunurken.
"O değil, abi o Nil değil" dedi ama o kızın hali yüreğini yakmıştı. Rahatlasalar da hala Nil'in nerde olduğunu biliyorlardı.
"Kızımı bul Renan, yalvarırım kızımı bul." Renan abisinin omuzlarını tuttu. Nasıl yapacaktı bilmiyordu ama bulacaktı yeğenini.
"Bulacağım abi, söz veriyorum sana bulacağım. Ama sen eve git, eğer eve gelirse evde ol." Sinan bey gücünü toparlayıp Ceyda'yı aradı. "Hadi Selo" diyerek arabasına ilerlemeye başladılar. Bir gariplik olduğu
