Akşam sözleştiğimiz gibi ben giyinmiş kuşanmış restoranta gelmişti lakin henüz kimse yoktu. Ben mi erken gelmiştim acaba.
"Canım hoşgeldin."
"Hoşbulduk tatlım, nerde bizimkiler?"
"Gelirler şimdi, gel kriz masası hazır" dediğinde güldüm. Tunç biz ailecek toplanınca kurduğu o büyük yuvarlak masadan bahsediyordu. Yerime oturup beklemeye başladım. Sahnede bir çocuk gitar çalmaya başladığında neysek ki bekleyişim sıkıcı geçmeyecekti. Hoş ve bilindik bir melodi çalıyordu.
"Sen gittiğin günden beri,
Ağlarım ne olur dön geri,
Sensizlik çok zor geliyor bana.
Beni böyle yalanlar içinde,
Bırakıpta gittin nerelere,
Yoksa artık sevmiyor musun beni?
Hadi geri gel,
Hadi geri gel,
Hadi geri gel güzelim, ah."
Bu şarkıyı biliyordum. Zaten bilmediğim bir şarkı yoktu.
" İşte geldim aşkı
