"Yenge, sana yamuk yapan olursa bize söyle." Karşımda yemeğini yemiş, çenesi düşmüş bir şekilde kabadayılık taslayan ufaklığa gözlerimi belerttim.
"Ney" dedim bir anda. Tunç kahkaha attığında kapları toplamış gitmek için ayaklanmıştı.
"Rahat bırak yengeyi, hadi dikkat edin, belaya bulaşmayın sakın."
Çocukların yanından ayrılıp yola çıktığımızda Kağan'ın beni aramadığını farkettim. Neden beni aramıyordu.
"Ee, eve mi bırakayım seni?"
"Evet ya, Kağan aramadı, babam tiplerde, Elçin'le ne olduğumuz belli değil, Tuğba mutluluktan havada uçuyor, Selo nerde Allah bilir, Cemil bir tuhaf" deyip Tunç'un omuzuna elimi koydum. "Bir sen varsın, sende iyi ki varsın."
"Eyvallah bacım" dedi elini göğsüne vurarak. Deli!Biz evimin yolunu tutmuş aheste aheste giderken canım telefonumu arayan sevgili
