Gözlerimi açtığımda, odanın köşesinde, üstü örtülü bir ayna gördüm. Aynanın üzerindeki örtü, gri ve ağır bir kumaştan yapılmıştı; sanki içindeki sırları saklamak için özel olarak seçilmişti. O an, içimdeki merak ve korku birbirine karıştı. O aynanın altında ne olduğunu bilmek istiyordum ama bir yandan da ondan uzak durmak, içimdeki derin acıyı daha fazla açığa çıkarmaktan korkuyordum.
Aynanın kenarındaki toz tabakası, uzun zamandır kullanılmadığını gösteriyordu. Sanki zaman, o aynanın etrafında duraklamıştı. Gözlerim, örtünün kıvrımlarında kaybolmuşken, aniden bir ümit parıltısı belirdi. Belki de o aynanın arkasında, içimdeki hayal kırıklıklarını yansıtan bir gerçeklik vardı. Belki de orada, beni sevebilecek gerçek bir anne ya da benimle aynı acıyı paylaşacak birini bulacaktım.
Ama o düş
