Kuzeyin anlatımından devam
Mert'in suskun oluşu ilk kez rahatsız ediciydi. Hayır, normalde susması için her şey yaparken şimdi konuşmasını istiyordum. Suskunluk beni Lara’ya hain dediğim o güne, vurulduğu o ana götürüyordu. Bu yüzden rahatsız oluyordum.
Sıkıntılı bir sesle konuştum:
“Nerdeyse bugün onu kaybediyordum. Kalbi durdu, Mert.”
Dediğimde şokla bana döndü.
“Ne zaman oldu komutanım? Sabah hastaneye getirirken mi?”
“Hayır. Siz gittikten sonra onu görmeye, odasına gittim ve o an kalbi durdu. Bugün neredeyse nefesim gözlerimin önünde sönüyordu lan.” dedim çenemi sıkarak.
Omzuma dokunup,
“Komutanım, ben inanıyorum. Lara yenge iyileşecek. O bizi bırakmaz.” dedi.
Ona dönüp baktım.
“Bırakmaz değil mi?”
“Bırakmaz.” dediğinde elimi yumruk yaptım.
“Ama ben ona arkamı döndüm lan. B
