Oturduğu yerde bacağını sallayan Firuze beş dakikadır ortalıkta görünmeyen James'in nereye gittiğini düşünüyordu. Kuzeniyle tartışmıştı, her ne kadar ne konuştuklarını anlamasa da ikisinin birbirine öfkeyle baktıklarını rahatlıkla görmüştü. James'e neler olduğunu soramadan, "Geleceğim," diyen genç adam dışarı çıkmış hâlâ gelememişti.
Sıkıntıyla oflayıp ayağa kalktı. Boydan boya camla kaplı olan pencerenin önüne gidip kollarını göğsünün üzerinde buluşturdu. Önünde duran havuzun etrafında iki koruma vardı. Sırtlarını eve dönmüşler direkt karşıya bakıyorlardı. Gözlerini bir süre kıpırdamadan duran adamların üzerinde tuttu. Garipti, başlarını sağa sola çevirmiyorlardı. Nasıl sürekli aynı yere bakıyorlardı ki? Dev gibi olan bedenlerini nasıl ayakta tutuyorlardı?
"Bebeğim."
James'in tok sesin
