17. BÖLÜM

1285 Kelimeler

Geniş odanın içinde kendini sıkışmış hissediyordu. Gök gürlüyor, yağmur çatıyı parçalayacak gibi yağıyordu. Yarış ediyordu nefes alışverişleri gürleyen gökle. Kalbi korkudan kaburgalarının arasına saklanmış yaşamak için umut ediyordu. Baktığı zaman aydınlığı temsil eden beyaz kapı ağır ağır açıldığında çarşafı avuçları arasında sımsıkı sıktı. Korkudan titreyen gözleri kapının üzerinde, ayak parmakları içe doğru kıvrık duruyordu. Güçlü bedeniyle odaya giriş yapan adamı ister istemez baştan aşağı inceledi. Uzun bacaklarını saran siyah pantolon, kaslı gövdesine ikinci deri gibi yapışan beyaz gömleği yırtılacak gibi duruyordu. Onu tanıyordu! Sinirlendiği zaman bedeni gerilirdi, elleri her zaman yumruk halinde olur damarları parmaklarının arasından dışarı çıkacak gibi şiş dururdu. Tıpkı şimdi

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE