Serhat’tan,
Evin içi dışı iyice aranıp da tek iz bulunmadığında en azından başına bir şey gelmediğine sevinecek haldeydim. Kendine bir şey yapmış olma korkusu yaşadığım dakikalarda aklımı kaybetmek üzere hissettiğim için şu an en azından hayatta olması umudu bile bana yetmişti.
Konakta olmadığına emin olunca aklıma bilgisayarımın başına geçmek geldi.
Bu gün konağın etrafındaki araba yoğunluğu, İstanbul trafiğini aratmıyordu ama bıkmadan usanmadan konağa giren çıkan herkesi bir bir kontrol ettim.
Neredeyse yüzden fazla araca inen binen sayısız insan arasında aradığımı mutfak girişinden çıkarken gördüğümde hızla yanımda oturup benimle beraber görüntüleri izleyen Mervan amcama döndüm.
“Gitmiş..”
Bana hiçbir şey demeden çıkıp gitmişti. Amcam söyleyecek bir şey bulamayıp gözlerini kaçırd
