Serhat’dan,
Acı, hep acı, çok acı...
Hayatıma girdiğinden beri zaten acıda başka bir şey yaşamayan karım için doktor daha büyük acılar vaat ederken hayatta kalacağıyla avunmaktan başka çarem yoktu.
Keşke mümkün olsa damarlarımızı birbirine bağlayın, onun vücudunda dolanan zehri benim vücudum temizlesin, ne kadar ağrı acı varsa ölünceye kadar ben çekerim diyebilseydim.
Babam, amcam doktora uygulanacak tedavinin ayrıntılarını sorarken benim derdime derman olmayacağını anladığımda bir kez bile güze bir şey duymadığım bu doktor odasını terk etmek için ayaklandım, duvarlar üzerime geliyordu artık.
Bakışları bana döndüğünde öylesine ortalığa doğru konuştum.
“Karımın yanına gireceğim.”
İzin istemiyordum, kimseye sormuyordum, sadece haber veriyordum çünkü şu dakikadan sonra hiç birinin güc
