Biz yola koyulduğumuzda Marcus'un bahçesine yaşlar akmaya başlamıştı. Şiddetli sayılmayacak yağmur aracın camlarına lekeler bırakır gibi damlalarını akıttığında, durulan hislerim bir şekilde şahlanarak beynimi sarsmışlardı. Yağmuru sevmiyordum, hemde hiçbir şekilde, çünkü yağmur bana göre hiçbir güzel duyguyu içinde barındırabilecek kudrete sahip değildi.
Eve döndüğümüzde Hazen'in her şeyden haberi vardı ama yine de eve girince onu odasında uyuyor halde bulmuştuk. Neden böyle yaptığını anlayamadım. Marcus'a bir oda açtım. Neredeyse ayakta uyukluyordu. Sıcak bir ev, güvenliklerin olduğu bir apart ve kızının yemeklerinin olduğu bir evin odasına kurulunca hiç ses çıkarmadan beş dakikada uyuyakalmıştı.
Saçlarımı gelişigüzel yüzümden çektim. Yorgunluktan mı yoksa evin sıcaklığına aniden alışm
