Tam da gözlerimi kapatmadan önce birisi gözlerimin içine güçlü bir yapıştırıcı dökmüş ve ben çabayla gözlerimi açmaya çalıştığımda bile onları bir türlü açamıyordum. Üzerimdeki ağırlık çok ağırdı. Ötelemeye çalıştığım anlarda bunun daha da güçlendiğini, hiçbir şey yapmadığımda katlanarak devam ettiğini fakat kabullendiğimde alışmaya başladığımı fark ediyordum.
Takvim sayfalarında önce günler geçerken, sonrasında sayfalar ertelenmeye başlamıştı. Şimdi ise Ocak ayındaydık. Soğuk ve karanlık bir geceydi.
Araştırmaların ışığında yapılan hataların arkasında eminsizlik hissinin görüldüğün tespit etmiştim. Tüm yaptığım hatalarımı düşündüğümde olasılıklı bir ihtimaldi bu. Ne istediğimden emin olamayışım beni de benimle beraber devam eden bütün insanları da derin bir bataklığa çakılı bırakmıştı.
