Kasılmaya başlayan düşüncelerim beni doğrudan geçmişe sardığında kendimi Fabian'ın adamlarının altında binadan atılmaya çalışılırken buldum. Titredim ve bunu galiba Arman da fark etti. Soğukluğu ve korkuyu şimdi gibi hissetmiştim. O zaman arandığını biliyordum ama Marcus'la karşılaştığımda bu aklımın ucundan bile geçmemişti. O olaydan sonra çok daha büyük olaylar onu küçük bir korku olarak nitelendirilip dip raflara kaldırmıştı.
Şuan, diye düşündüm. Benim yerimde Marcus ya da Buğra olsaydı ne yaparlardı?
Marcus'tan hiç şüphem yoktu. Amaçları uğruna kendi canından bile geçebilecek biriydi, fakat babam iyi niyeti uğruna iyiliği getiren şeyler uğruna devam ederdi. Marcus'a benzediğimi söylüyorlardı. Haklı olabilirlerdi sanırım.
"Önümden çekil."
"Yapma."dedi. Gözleri yalvarır gibiydi. "Ken
