Gözlerim üzerine sinen karamsarlıkla pencereye yönelince, gökyüzünden akarak camın üzerine damlalarını kırmak için görevlendirilmiş yağmur damlalarının pencerede oluşturduğu kasvetli görüntüye baktım.
Daha önce defalarca girip çıktığım iş yerine artık istediğim zamanlarda giremiyordum; iki şartım vardı, ya işçi olacaktım ya da çalışan arkadaşımın olması gerekiyordu. Beyaz Ekran Gazetesi benim hayatımda çok büyük bir önem oluşturmuş koca bir platformdu ve ben hangi şube olursa olsun Beyaz Ekran dışında herhangi bir iş yerinde çalışmayacaktım. İlk iş yerimdi ve son iş yerim olmasını istiyordum. İçeride gördüğüm bu rekabeti, sevgiyi, başarıları, mağlubiyetleri ve daha birçok şeye şahit olup yaşadığım yeri bir yıllık hastalıkla kaybederek kendime sil baştan bir hayat hazırlayamazdım. Olduğum
