Hayallerin mürekkeplerine karışarak umutsuzluğun duvarlarına çizilen her bir kare kaybolmuş, varla yok arasındaki anılarım zihnime aykırı uyarılar göndererek bana ceza veriyordu.
Bazen gerçekler doğruyu göstermez, bazen asıl gerçekler söylenmemiş sözlerin arkasında pusu kuruyordur.
Bir kuru topraktan insan bedenini yaratan yaratıcı bizim başlangıç ve bitiş noktamızı ilk andan itibaren kudretiyle biliyor, fakat yaşanılan tüm şeyleri bize verilen iradeyle yaşamamızı sağlıyordu. Sayfalarıma mürekkeplerimi akıtarak kelimelere döktüğüm insanlar bir bir hayatımdan sıyrılıp giderken her şeye sadece uzaktan bakarak vicdan azabı çekiyordum, canımı yakıyordu. Ölümün yüzeyini sıyırıp geçerken şimdi varlığım yavaş yavaş birilerine zarar olarak dokunması kanımı donduruyordu, hayatımı sağlamlaştıran i
