Sevgili okurlarım merhaba. Hikaye yüz bin kelimeyi geçti, yüz elli bin oldu neredeyse. Beş bin okunmayı da geçti harika bir şekilde. Çok mutluluk verici bir durum. Ancak hiç yorum olmaması canımı sıkıyor. Bu bölüme on yorum gelmediği müddetçe elli ikinci bölümü paylaşmayacağım. Keyifli okumalar.
______________________
Baş ağrısı. Felaket, kıyamet gibi bir baş ağrısı. Gözlerimi açamıyorum bile. Üstümde bir ağırlık var ki sormayın. Ay o Eflal’miş. Kıpırdanmak istiyorum, beynim komut veriyor ama bedenim itaat etmiyor. Kocama seslenmek istesem de ağzımdan bir “ıh!” çıkıyor sadece. Eflal tınmıyor.
Uykuya dönebilsem bari. Uyusam ve uyandığımda hepsi geçmiş olsa. Olmadı. Ne uyuyabildim ne uyanabildim. Dilemmada kalmış bedenim Yusuf Güney gibi paranormal işlere yönelecekti şimdi. Boyutlar aras
