Şu ayrılık sürecinde çok yoğundum evet ama aşırı pişman olmuştum Lal’e sen de gel demediğim için. Bunaldım. Onsuz uyuyamıyorum artık bunu anladım. Nefesim oldu kızıl benim. Her şeyi, hemen hemen her şeyi yoluna koyup koşarak evime döndüm. Karımı kucakladım. Nefesini nefesime kattım. O da beni özledi.
“Ben de sana köpekler gibi aşığım.” Dedikten sonra tekrar dudaklarına uzandım ama kendini geri çekti. “Ne oluyor?” kaşlarım çatılmıştı. Ayrıca sikim zonkluyordu. “Özlemedin mi kocanı?” dedim kıçını sıkarken.
“Ya bir dur. Özledim tabi de annen içeride. Gördün ya.” Bıkkınlıkla soludu. Ah annee ahhh.
“Görmedim karıcığım. Gözüm senden başkasını görüyor mu ki?” kısa bir öpücük kondurdum ve devam ettim. “Ama halledeceğim.”
“Allah aşkına hallet. Tavşanlar gibi olduğumuz zamanı özlüyorum.” Azgı
