"Irmak!"
Uzaktan bağıran sesini umursamadan ayaklarımı uçurumdan sallandırmaya devam ettim. Sonunda bulmuştu beni beyefendi. Beni benden iyi tanıyan ondan beni daha erken bulmasını bekliyordum ama neyse, sonuç olarak gelmişti. Ayak seslerinden anladığım kadarıyla 3,4 adım gerimde duruyordu. İntihar edeceğimi falan düşünmemiştir inşallah. Eğer öyle bir şey düşündüyse beni bu zamana kadar hiç tanımamış demektir.
Çünkü ben Allah'ın verdiği canı alacak kadar şeytana teslim etmemiştim aklımı.
"Irmak..." diye mırıldandıktan sonra rahat bir nefes verdiğini duydum. Yav sen sevgilin için endişelendin mi? Endişeden geberesice!
Ben hala ona bakmazken o gelip yanıma oturdu ve benim gibi ayaklarını uçurumdan aşağı sarkıttı. İyi bari intihar edeceğimi düşünmemiş, öyle düşünseydi 'dur yapma' klişele
